verhalen

Sofia: “Stoppen met de prostitutie is zwaar!”


Sofia* is drie jaar geleden gestopt met het werk in de prostitutie. Jarenlang werkt ze in privéhuizen op verschillende plekken in Nederland. Sofia blikt in dit interview terug op haar laatste tijd binnen het werk en de periode nadat ze is uitgestapt: “Het werk in het privéhuis vond ik niet leuk en het zorgde voor heel veel stress. Maar toen ik stopte met het werk, raakte ik in een depressie en was ik ongelukkig!”


Sofia is een vrouw die al een aantal jaar bij De Haven komt en altijd veel levendigheid en gezelligheid met zich meebrengt. “Ik ben geboren in Afrika, maar mijn hele familie woont in Zuid-Europa. Ongeveer zeven jaar geleden ben ik naar Nederland gekomen. In mijn thuisland was geen werk, ik kon niet goed voor mijn kind zorgen en daarom had ik besloten om elders werk te zoeken. Een vriendin werkte in Nederland in de prostitutie en zij zei: ‘Hier is werk, je moet naar Nederland komen!’ Dat heb ik toen gedaan.”


Sofia kijkt met gemengde gevoelens terug op haar werk in de prostitutie: “Ik heb in verschillende privéhuizen in allerlei steden in Nederland gewerkt. Drie jaar geleden ben ik gestopt met het werk. Ik heb nooit problemen gehad en mijn klanten behandelden mij niet slecht.” Sofia kijkt naar buiten als ze verder praat: “In een privéhuis is het veiliger en beter dan in de straat achter het raam. Ik heb vriendinnen die in de straat werken en echt slechte dingen meemaken. In die zin had ik het beter getroffen, maar het werk is vreselijk en daardoor kreeg ik veel stress. Ik moest liegen tegen iedereen. Zelfs tegen mijn eigen kind. Ik ben gestopt met het werk maar ik draag een groot geheim met me mee. Mijn kind weet nog steeds niet dat ik dit werk heb gedaan. Ik heb gezegd dat ik in een restaurant werkte. Misschien heeft ze het wel door, maar ik wil niet dat ze het weet. Het is het verleden, waarom zou ik daarover met haar praten? Door alle stress en doordat ik ongelukkig werd van het werk, wist ik dat het zo niet langer kon. Ik vroeg een gesprek aan bij De Haven. Gelukkig was ik daar direct welkom. Zij hebben mij de afgelopen jaren verder geholpen.” 


Als vrouwen bij De Haven komen, moet er veel geregeld worden. Een uitstaptraject is intensief en het kan vaak meerdere jaren duren voordat iemand duurzaam en volledig is uitgestapt. Zo moet er voor Sofia een uitkering worden aangevraagd nu ze geen baan meer heeft, er moet nieuwe woonruimte komen en ze moet op zoek gaan naar een andere baan. Sofia: “In het begin was het heel pittig. Ik had een nieuw huis nodig omdat het vorige huis te duur was, maar wie wil er nu een huurder met alleen een uitkering en met mijn verleden? Ook had ik geen geld en kon ik niets kopen. Ik moest van alles regelen met de gemeente, terwijl ik daar ook niet alles van begreep. Eerder deed ik mijn belastingaangifte en was ik klaar maar nu kreeg ik allerlei brieven van de gemeente over mijn uitkering. Gelukkig hebben mijn maatschappelijk werkers mij altijd geholpen, maar dit alles zorgde voor heel veel stress! Voor mijn gevoel deed ik mijn best om mijn leven op orde te krijgen, maar moest ik daar zoveel voor regelen dat ik het niet meer overzag. Ik heb twee keer op het punt gestaan om alles stop te zetten en weer te gaan werken in het privéhuis. In die wereld wist ik de weg.”

Sofia’s verhaal laat zien hoe moeilijk het is om te stoppen met het werk in de prostitutie. Naast alle praktische dingen die geregeld moeten worden, moet Sofia ook veel verwerken: “De eerste paar maanden nadat ik was gestopt, voelde ik mij gek en depressief. Ik kwam een lange tijd het huis niet uit en sprak niemand. Alles was anders en ik was voor mijn gevoel mijn vrijheid kwijt. Dat verwarde mij. Ik had een ander leven maar ik had nog wel de herinneringen en die kwamen steeds boven waardoor ik slecht sliep. Dat maakte mij vaak verdrietig en boos. Ik was begonnen met Nederlandse taalles, maar door al die negatieve gevoelens kon ik mij niet meer concentreren. Daarom stopte ik daar weer mee.”


Inmiddels is Sofia drie jaar verder en zit er voor mij een vrolijke vrouw die altijd straalt en lacht. Maar dat Sofia zich niet altijd vrolijk voelt, geeft ze weifelend toe: “Ik ben blij als ik bij De Haven ben omdat jullie mij helpen. Maar ook omdat ik hier kan helpen, door bijvoorbeeld dit interview te geven. Maar soms staat mijn gezicht vrolijker dan dat ik eigenlijk ben. Net als een clown die in het circus mensen aan het lachen maakt. Een clown doet grappig, kijkt altijd blij maar van binnen voelt hij zich ook niet altijd vrolijk. Het is dan een masker!”


Als ik aan Sofia vraag hoe het nu met haar gaat, komt er een brede lach op haar gezicht: “Het gaat nu heel goed met mij en ik ben meestal blij met het leven dat ik leid. Ik werk een paar dagen per week als vrijwilliger in de zorg. Ik heb sinds kort een kat en dat is heel gezellig. Ook heb ik eindelijk eigen woonruimte gevonden waar ik heel blij mee ben. Dat zorgt echt voor rust waardoor ik mij weer kan concentreren. Natuurlijk is het soms nog zwaar, af en toe voel ik mij nog erg alleen en depressief. Dan doe ik twee weken niks en ben ik alleen maar in huis. Ik denk dat ik dit mijn heel leven zal houden, het is onderdeel van mij!"

Het uitstapprogramma van De Haven is intensief en voor iedere vrouw anders, er wordt altijd gekeken naar de vragen en wensen van de vrouwen. Vaak trekken we jarenlang met hen op. Als een vrouw eenmaal duurzaam is uitgestapt verdwijnt ze soms uit beeld, maar veel vrouwen spreken we ook dan nog regelmatig. Vaak nemen zij bijvoorbeeld deel aan onze nazorgavonden. Om het uitstapprogramma vol te kunnen houden, is structurele steun vanuit onze achterban onmisbaar. Strijd mee tegen onrecht in de prostitutie door u aan te sluiten bij het team Havenloodsen en ondersteun het uitstapprogramma met een structurele bijdrage. Op onze website vindt u meer informatie.