verhalen

Weer gelukkig


Mireille is een moderne, jonge vrouw, die een ander graag complimentjes geeft. Een moedige vrouw ook, die vocht om uit de prostitutie te komen en dat gevecht won. “Ik ben weer gelukkig,” zegt ze met een glimlach.

Mireille is de jongste telg uit een groot Amsterdams gezin. Haar ouders scheiden als ze vijf jaar is. Haar moeder kan het leven maar moeilijk aan. “Ik heb eigenlijk mezelf grootgebracht,” vertelt Mireille. Met haar moeder had ze geen echt contact. “Er was alleen negatieve aandacht in de vorm van geestelijke en lichamelijke mishandeling. Mijn broers raakten op het criminele pad. Toen ik in de eindexamenklas zat, kreeg ik een ‘fout’ vriendje. Hij zat volop in het criminele wereldje. Geweren en drugs. Op een gegeven moment zat ik achterop zijn brommer met een rugzak vol pistolen, alsof het de normaalste zaak van de wereld was! Ik wist niet beter.” Op haar 18e verjaardag trekt Mireille bij een vriendin in. Daar ontmoet ze een vriend van een ex-vriend, ze wordt verliefd. “Deze jongen vertelde mij dat we heel rijk konden worden samen; hij zou gaan gokken en andere criminele zaken doen en ik zou gaan werken. Als prostituee.”

Een knop omdraaien
Vanaf dag één ervoer Mireille dat haar werk als prostituee abnormaal was, maar ze zette een knop om, sloot zich af en deed wat ze moest doen. “Het lastigste in dit werk” zegt ze, “is het liegen en het afsluiten. Je leeft in twee gescheiden werelden; een in de straat en een daarbuiten. Ik schaamde me en raakte helemaal in mezelf gekeerd. Aan de andere kant ging ik me ook gedragen naar het beeld dat mensen hebben van een prostituee.”
Mireille werkte eerst in Haarlem en later in de Haagse Geleenstraat. Net als vroeger thuis moest ze al het verdiende geld afdragen en was ze volkomen afhankelijk. Dit keer van haar ‘vriend’. “Dat vriendje van mij was niet zo’n lieve jongen. Op een gegeven moment werd hij opgepakt voor ‘iets’ en hij kwam vast te zitten. Ik was inmiddels bijna 19 jaar. Ik ben toen voor mezelf gaan werken. Ik wilde zelf beslissen over mijn leven.” Ruim zes jaar werkte Mireille in een bordeel in de Geleenstraat. “Tussendoor ben ik nog wel een paar keer gestopt. Ik wilde proberen om mijn school af te maken. Dat lukte niet, ik kon me niet meer concentreren. En ja, ik ben het vak weer ingestapt. Om het werken aan te kunnen ging ik steeds vaker blowen. Ik kreeg ook een ander vriendje, hij was een klant van mij geweest.”

En toen kwam Haddy
Op de vraag hoe Mireille in contact is gekomen met de Haven moet ze lachen. “Ik had niet zoveel met de Haven, maar wel alles met jullie vrijwilligster Haddy. Zij liep elke week in de straat. En maar aan mijn hoofd ‘zeuren’. Ze liet advertenties zien en bleef maar vragen of het niet beter was dat ik wat anders ging doen. Ik vond het fijn om haar te zien. Ik ging zelfs speciaal op dinsdag naar de straat omdat ik wist dat zij er dan ook was. Haddy was voor mij echt een stok achter de deur, doordat zij volhield voelde ik de druk om te stoppen. Uiteindelijk heeft de Haven voor mij een baan gevonden als kamermeisje, voor drie dagen in de week. Daarnaast bleef ik drie dagen in de straat werken. Zo verdiende ik ‘schoon’ geld en ‘vies’ geld. Mijn vieze geld gaf ik zo uit … ik weet niet aan wat voor dingen allemaal. Maar met het schone geld kocht ik dingen die ik belangrijk vond of spaarde ik voor later.”

Zwanger
Pas als Mireille zwanger wordt besluit ze helemaal te stoppen met de prostitutie. Ze klopt regelmatig aan bij de Haven. Daar wordt ze geholpen bij het inrichten van haar huisje en krijgt ze steun in de zwangerschap. “Uiteindelijk heb ik het gered!” zegt Mireille trots. “Ik heb een eigen plekje, een kindje en ik ben een opleiding gaan doen in de administratie. Het was hard werken om mezelf staande te houden. Nog een aantal jaar heb ik me heel zwak gevoeld; de neiging om geld te verdienen in de prostitutie trok me nog steeds … Maar ik kon altijd terecht bij de Haven, langskomen om te praten en steun te zoeken. Dit heeft me de kracht gegeven om sterk te blijven en niet toe te geven.”
Mireille had steun aan haar geloof in God. Juist toen ze het zo moeilijk had. “Ik deed iedere morgen voor mijn werk een schietgebed naar God. Het was mijn houvast in die roerige tijd. Ik heb ook mijn dochtertje laten dopen en ben zelf een Alpha-cursus gaan doen. Ik had het gevoel dat God mij zag en mij begreep.”

Weer gelukkig
Mireille wil vrouwen die, net als zij, willen stoppen met het werk in de prostitutie graag iets meegeven. “Blijf geloven in jezelf en schaam je niet voor het verleden. Het is een lang gevecht, maar uiteindelijk voel je je bevrijd en ligt er nog een mooie en veilige toekomst voor je klaar. Vooral doorgaan, niet opgeven! Ik deed eerst ook niet open voor hulp van buitenaf, zeker als ik niets verdiend had. Maar kijk, ik zit hier nu wel. En ik ben weer gelukkig.”


Dit verhaal is afgedrukt in de bundel 'Dreams of Hope''. Deze bundel vertelt in 6 talen verhalen van vrouwen die stopten met prostitutie. Onze straatwerksters nemen dit boekje mee om uit te reiken als ze op prostituees op hun werkplek bezoeken.